Franse films op het IFFR
Op het aankomende filmfestival van Rotterdam (27 januari – 7 februari) zullen de volgende Franse films te zien zijn:
(Deze lijst bevat niet de korte films en internationale producties met meerdere landen)
Klik hier voor een volledig overzicht van alle films op het IFFR.
Adieu Philippine (Jacques Rozier)
Kenmerkende Nouvelle Vague-film, over een stagiair bij de televisie die het aanlegt met twee would be-actrices. Tegen de achtergrond van de Algerijnse oorlog draait het in deze film vooral om liefde en de lol van filmmaken.
Amer (Hélène Cattet, Bruno Forzani.)
Een hallucinante horror-allegorie, die evenzeer door de filmhistorie als door de psychoanalyse geïnspireerd is. De kijker volgt een vrouw in haar jeugd, adolescentie en volwassenheid, en de worstelingen met haar eigen driften en die van anderen. Niet geschikt voor mensen met een zwakke maag.
Avoir vingt ans dans les Aurès (René Vautier)
Voorjaar 1961: een stel dienstplichtigen uit Bretagne, allemaal pacifisten, worden omgevormd tot soldaten – op één na. Een op onderzoek gebaseerd experiment in inlevingsvermogen, een studie in ontmenselijking, een vergeten mijlpaal van de alternatieve cinema.
Gloria mundi (Nico Papatakis)
Om zo goed mogelijk een slachtoffer van marteling te kunnen spelen in een film over de Algerijnse Onafhankelijkheidsoorlog begint een actrice zichzelf stelselmatig te mishandelen. Een van de meest aangrijpende films uit de jaren zeventig, die destijds de reputatie had domweg té zwaar te zijn. Een moreel en emotioneel complex meesterwerk.
Hadewijch (Bruno Duont)
Een jonge novice wordt uit het klooster gezet en vertrekt met een Arabier naar het Midden-Oosten om zich te offeren voor haar God. Bruno Dumonts Hadewijch is niet geïnteresseerd in een bepaald conflict of een bepaalde religie maar in de psychologie van het fanatisme.
Inferno (Serge Bromberg) (release: 1 april 2010)
Documentaire over het maken van de film L’enfer van Henri-Georges Clouzot uit 1964. Deze onvoltooide film met Romy Schneider is pas decennia later teruggevonden in 185 oude verstofte filmblikken. De documentaire Inferno over de onvoltooide film levert een buitengewoon ontroerende filmervaring op waarbij Romy Schneider opeens in volle glorie weer op het doek verschijnt.
J’ai tué ma mère (Xavier Dolan) (release: 25 februari 2010)
Hubert Minel, een ontstuimige puber, haat zijn moeder. Hij walgt van haar suffe truien, haar foute interieur en de broodkruimels in de hoeken van haar betuttelende mond. Wat zou hij graag de wijde wereld in trekken, of ten minste met zijn vriendje op kamers wonen. Maar hij is nog maar zestien jaar en zijn moeder vindt hem overal te jong voor. Zijn ergenis groeit met de dag en gaat over in een obsessie. J’ai tue ma mere is geschreven en geregisseerd door de twintigjarige Xavier Dolan, die ook de hoofdrol voor zijn rekening neemt. Op het filmfestival van Cannes won Xavier Dolan de Prix Regards Jeune.
L’ ennemi intime (Florent Emilio Siri)
Deze eerste wat groter opgezette film over de Algerijnse Onafhankelijkheidsoorlog sinds de jaren zeventig doorbreekt een aantal taboes over het optreden van het Franse leger. Een prima prestatie met een ‘poten-in-de-modder uitstraling’ die niet zo goed viel in Frankrijk.
La terre de la folie (Luc Moullet)
Kan een documentaire over zelfdoding en (soms gruwelijke) moordpartijen ook grappig zijn? Wel als die gemaakt wordt door de eigenzinnige Franse regisseur Luc Moullet. In de dunbevolkte streek waar hij woont, is het aantal (zelf)moorden extreem hoog. Moullet gaat op zoek naar de oorzaken.
La vie au Ranch (Sophie Letourneur)
In haar speelfilmdebuut La vie au ranch portretteert Sophie Letourneur met groots inzicht het schijnbaar redelijk gelukkige dagelijkse leven van een kleine groep twintigjarige studentes die samenwonen in wat zij hun ‘Ranch’ noemen. Ze staan op het punt te worden geconfronteerd met de scherpere kanten van de werkelijkheid en relaties.
Le refuge (François Ozon) (release: 12 augustus 2010)
Wanneer geliefden Louis (Melvil Poupaud, Le temps qui reste) en Mousse (Isabelle Carré) heroïne spuiten, komt Louis te overlijden. Mousse blijft alleen achter en ontdekt dat ze zwanger is. Verward vlucht ze naar een huis op het platteland, ver weg van de bewoonde wereld. Maanden later zoekt Paul (Louis-Ronan Choisy), de broer van Louis, haar op… Le refuge is het derde deel van Ozons trilogie (Sous le sable, Le temps qui reste), waarin de dood centraal staat. François Ozon ontving voor Le refuge de Special Jury Prize op het 57ste San Sebastian International Film Festival.
Ne change rien (Pedro Costa)
In zwart-wit gefilmd, intiem portret van de Franse actrice/zangeres Jeanne Balibar. In lange, statische shots weet Pedro Costa het creatieve proces in beeld te vangen. Hij laat opnamesessies, repetities en optredens zien van de veelzijdige Balibar.
Nuit bleue (Ange Leccia)
Vanwege een sterfgeval keert een jonge vrouw keert terug naar haar geboorte-eiland Corsica. Ze komt terecht in een nationalistische mannenwereld en in het indrukwekkend desolate landschap rond Cap Corse. De vertelling in deze dialoogloze film van kunstenaar Ange Leccia wordt gestuwd door liedjes als Ne dis rien van Serge Gainsbourg.
Numéro deux (Jean-Luc Godard)
Video-experiment van de legendarische Franse beeldenstormer Jean-Luc Godard. Godard verpakt zijn aanklacht tegen de moderne westerse welvaartsmaatschappij in een poëtisch portret van een doorsneegezin in een sociaal woonblok.
Rapt (Lucas Belvaux)
Nagelbijtende thriller over een bruut ontvoerde, rijke industrieel – een sterke rol van Yvan Attal. Terwijl hij in gevangenschap fysiek en mentaal aftakelt, onderhandelen de ontvoerders, politie en het bestuur van de firma waarvan hij directeur is over het losgeld van 50 miljoen euro.
Two in the Wave (Emmanuel Laurent)
Boeiende documentaire over de vriendschap en uiteindelijke verwijdering tussen François Truffaut en Jean-Luc Godard, de twee voormannen van de Franse Nouvelle Vague die eind jaren vijftig, begin jaren zestig op stormachtige wijze de filmwereld veroverde. Met prachtig archiefmateriaal en goed gekozen filmfragmenten.
Un Prophète (Jacques Audiard) (release: 4 februari 2010)
Regisseur Jacques Audiard vertelt in Un Prophète het verhaal van de 19-jarige Malik El Djebena (Tahar Rahim) die in de gevangenis een succesvolle carrière als bendeleider maakt. Regisseur Jacques Audiard won eerder dit jaar met Un Prophète de Grand Prix du Jury op het filmfestival Cannes. Op het London Film Festival kreeg Un Prophète de prijs voor Beste Film (The Star of London for Best Film) onder vermelding van ‘a perfect film’. Un Prophète is uitgekozen om Frankrijk te vertegenwoordigen tijdens de 82ste uitreiking van de Academy Awards in de categorie beste buitenlandstalige film.
White Material (Claire Denis)
Isabelle Huppert speelt in de nieuwe film van Claire Denis de Franse eigenares van een koffieplantage in een Afrikaans land dat door een gewelddadige burgeroorlog steeds verder uiteenvalt. Ondanks het gevaar van een naderend rebellenleger blijft ze koppig proberen de plantage draaiend te houden.
De 39e editie van het Internationale Filmfestival Rotterdam vindt plaats van 27 januari tot en met 7 februari 2010. Op vrijdag 22 januari 2010 om 20:00 uur start de online ticketverkoop op www.filmfestivalrotterdam.com. De Centrale Kassa bij De Doelen is geopend vanaf dinsdag 26 januari 9:00 uur.
